محققان در موسسه پزشکی وایل کورنل و بیمارستان جراحی ویژه موفق به شناسایی جمعیت جدیدی از سلول‌های بنیادی شدند که به تولید تاندون‌ها و لیگامنت‌های بدن کمک می‌کنند. این بافت‌های پیوندی، عضلات و استخوان‌ها را به هم متصل می‌کنند و نقش مهمی در سلامت سیستم حرکتی ایفا می‌کنند.
جالب اینجاست که این سلول‌ها در ناحیه پایینی ستون فقرات ممکن است بیش از حد فعال شده و به بروز تنگی نخاع کمری کمک کنند. این وضعیت که حدود ۱۰۳ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داده، زمانی رخ می‌دهد که لیگامنت‌ها ضخیم شده و فضای داخل کانال نخاعی را کاهش می‌دهند. این تنگی می‌تواند فشار بر اعصاب وارد کند و منجر به درد، بی‌حسی و مشکل در راه رفتن شود.
مطالعه‌ای که در تاریخ ۷ سپتامبر در نشریه Cell منتشر شد، این امکان را مطرح می‌کند که هدف‌گیری این سلول‌های بنیادی می‌تواند منجر به درمان‌های جدیدی برای تنگی نخاع شود. یکی از رویکردهای ممکن می‌تواند شامل داروهایی باشد که قبلاً برای کنترل فشار خون بالا استفاده می‌شوند.
دکتر متیو گرین‌بلات، نویسنده همکار این مطالعه، بیان کرد: “در مطالعات قبلی، سلول‌های بنیادی مختلفی پیشنهاد شده بود، اما هیچ‌کدام به طور قطعی نشان ندادند که یک جمعیت سلولی می‌تواند هم خود را تجدید کند و هم تمام انواع سلول‌های مورد نیاز برای تاندون و لیگامنت را تولید کند.”
پس از شناسایی این سلول‌ها، تیم تحقیقاتی به بررسی این نکته پرداختند که آیا این سلول‌ها می‌توانند نشانه‌هایی برای درمان تنگی نخاع کمری ارائه دهند، به ویژه برای بیمارانی که گزینه‌های محدودی جز جراحی دارند.
دکتر سواریشتی آیِر، نویسنده همکار دیگر، با اشاره به اهمیت این کشف گفت: “شناسایی این سلول‌های بنیادی تخصصی، یک حوزه جدید از تحقیقات را باز می‌کند که به ما اجازه می‌دهد به این بیماری به شکل مکانیکی نزدیک‌تر شویم، نه اینکه فقط منتظر بمانیم تا وضعیت بیمار بدتر شود و نیاز به جراحی پیدا کند.”
در ادامه، دکتر گرین‌بلات و همکارانش به دنبال شناسایی سلول‌های بنیادی مهم در ساختار اسکلتی بودند. در سال ۲۰۱۸، این گروه سلول بنیادی را که آغازکننده ترمیم شکستگی در لایه بیرونی استخوان است شناسایی کردند. آنها همچنین سلول‌های بنیادی دخیل در تشکیل جمجمه و ستون فقرات را کشف کردند. اما شناسایی سلول معادل برای تاندون‌ها و لیگامنت‌ها چالش‌برانگیزتر بود.
در اینجا،
محققان با تجزیه و تحلیل هزاران سلول فردی، موفق شدند که نوع سلول‌هایی را شناسایی کنند که ویژگی‌هایی که به آنها “سلول بنیادی” اطلاق می‌شود را داشتند. این ویژگی، توانایی تجدید خود و تولید سلول‌های بالغ مورد نیاز برای تشکیل و حفظ بافت تاندون و لیگامنت است.
در موش‌ها، این سلول‌ها در ناحیه‌ای خاص درون تاندون‌ها و لیگامنت‌ها زندگی می‌کنند که به نظر می‌رسد به عنوان یک مخزن برای رشد و ترمیم بافت عمل می‌کند. تیم سپس از آنچه که از موش‌ها آموخته بودند برای جستجوی سلول‌های مشابه در انسان‌ها استفاده کردند.
نمونه‌های لیگامنت انسانی از بافتی که دکتر آیِر طی جراحی از بیماران گرفته بود، به دست آمد. محققان همچنین تأیید کردند که این سلول‌های انسانی می‌توانند خود را تجدید کنند و سلول‌های لیگامنت تولید کنند. این سلول‌ها همچنین به نظر می‌رسید که فراتر از ستون فقرات وجود دارند.
دکتر گرین‌بلات افزود: “ما در لیگامنت کشکک زانو و تاندون آشیل نیز جستجو کردیم و در هر جا که نگاه کردیم، این سلول را پیدا کردیم. بنابراین، ما فکر می‌کنیم این سلول، سلول بنیادی جهانی برای تاندون‌ها و لیگامنت‌ها در سرتاسر بدن است.”
