ربات‌های نرم و قابلیت‌های جدید
ربات‌ها به‌عنوان مکانیزم‌های خودکار که با محیط خود تعامل دارند، بیشتر به‌صورت موجوداتی بزرگ و فلزی در ذهن ما شکل می‌گیرند. اما در دنیای رباتیک نرم، تنوع زیادی از اعضای رباتیکی، حسگرها و انواع بدنه وجود دارد که تصورات ما را از شکل و عملکرد ربات‌ها گسترش می‌دهد. حالا یک ربات جدید به شکل یک حلقه، بدون نیاز به الکتریسیته و با استفاده از نور مادون قرمز، به‌طور نامحدود پرش می‌کند.
این ربات که توسط یک تیم از دانشگاه ایالت کارولینای شمالی طراحی شده، در مقاله‌ای به‌تازگی منتشر شده است. اعضای این تیم شامل چند دانشجوی دکترا و پژوهشگران با تجربه هستند. این ربات به نام “حلقه نرم پرشگر” توصیف می‌شود و به‌نوعی با استفاده از اصولی مشابه یک هواپیمای اسباب‌بازی بامبو عمل می‌کند.
به گفته یکی از اعضای تیم، ربات با استفاده از نیروی کششی انرژی را ذخیره می‌کند. این انرژی پس از آزادسازی، باعث می‌شود که ربات بدون نیاز به تنظیم مجدد، به‌طور خودکار پرش کند. ربات از یک رشته الاستومر مایع تشکیل شده و دارای یک نگهدارنده آلومینیومی V شکل است که دو طرف رشته را به هم متصل می‌کند.
نور مادون قرمز باعث می‌شود که این رشته جمع شود و در نتیجه به دور خود بپیچد و محکم شود. به محض اینکه انرژی ذخیره شده به حداکثر برسد، نگهدارنده آلومینیومی به پایین پرتاب می‌شود و ربات را به سمت جلو یا بالا حرکت می‌دهد. این ربات به‌صورت خودکار به شکل اولیه خود برمی‌گردد تا برای پرش بعدی آماده باشد.
کنترل حرکات ربات
تیم تحقیقاتی متوجه شد که با تغییرات جزئی در طراحی ربات، می‌توانند حرکات آن را کنترل کنند. به‌عنوان مثال، اگر زاویه V در انتهای حلقه بسیار باز باشد، ربات به آرامی جلو می‌رود. اما با کاهش زاویه، ربات به سمت جلو یا حتی به‌طور عمودی پرش می‌کند. به این ترتیب، یک پارامتر هندسی ساده می‌تواند نوع حرکت ربات را تعیین کند.
این ربات‌ها به‌صورت خودکار قادر به پرش، فرود و دوباره پرش هستند و می‌توانند به‌طور مستقل به موانع مختلف و محیط‌های مایع پاسخ دهند. در حال حاضر، استفاده خاصی برای این ربات‌ها وجود ندارد، اما توسعه رباتیک برای کاوش‌های زمینی و فضایی نشان می‌دهد که این فناوری می‌تواند به زودی کاربردهای مفیدی پیدا کند.
با ترکیب این ربات‌ها با حسگرهای میکرو کم‌مصرف، آن‌ها می‌توانند به‌طور مستقل داده‌های مفیدی را در فواصل وسیع و حتی نواحی غیرقابل دسترسی جمع‌آوری کنند. در حالی که این تحقیق هنوز کاربرد فوری ندارد، اما پیشرفت‌های بنیادی در این زمینه می‌تواند به‌زودی به حل مشکلات مختلفی کمک کند.
