لاک‌پشت‌های دریایی به خاطر سفرهای طولانی و شگفت‌انگیزشان در اقیانوس معروف هستند. آنها با استفاده از میدان مغناطیسی زمین، خورشید و جریانات اقیانوسی می‌توانند مسافت‌های زیادی را طی کرده و پس از پیدا کردن غذا، به مکان‌های زادگاه خود بازگردند تا تخم‌گذاری کنند. اما یک جمعیت خاص از این لاک‌پشت‌ها در گالاپاگوس به طرز عجیبی به این قاعده پایبند نبودند.
به تازگی مطالعه‌ای نشان داده است که لاک‌پشت‌های دریایی سبز با رنگ زرد، به جای اینکه در اقیانوس گسترده سفر کنند، بیشتر زمان خود را در نزدیکی آب‌های بومی خود سپری می‌کنند. دکتر جان و. رو، استاد دانشگاه آلمای ایالات متحده، در این باره می‌گوید: “ما انتظار داشتیم که این لاک‌پشت‌ها برای تخم‌گذاری به سواحل دوردست در اقیانوس آرام غربی مهاجرت کنند، اما جالب اینجاست که هیچ یک از لاک‌پشت‌های علامت‌گذاری‌شده ما در طول سه سال مطالعه از منطقه حفاظت‌شده دریایی گالاپاگوس خارج نشدند.”
لاک‌پشت‌های سبز به خاطر رژیم غذایی گیاهی‌شان از دیگر گونه‌های لاک‌پشت‌های دریایی متمایز هستند. در حالی که لاک‌پشت‌های جوان از ترکیب گیاهان و جانوران تغذیه می‌کنند، با بزرگ‌تر شدن، عمدتاً به جلبک‌ها و علف‌های دریایی روی می‌آورند. در این مطالعه دو فرم ژنتیکی مختلف از لاک‌پشت‌های سبز مورد بررسی قرار گرفتند. فرم زرد معمولاً در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری اقیانوس آرام غربی یافت می‌شود، در حالی که فرم سیاه در اقیانوس آرام شرقی و غربی قاره آمریکا و جنوب کالیفرنیا زندگی می‌کند. گالاپاگوس تنها جایی است که هر دو فرم در یک آبراه مشترک وجود دارند.
در این مطالعه، محققان به بررسی عادات و رفتار این لاک‌پشت‌ها پرداختند تا ببینند که لاک‌پشت‌های زرد رنگ چقدر در این آب‌ها می‌مانند و چه مساحتی را تحت پوشش قرار می‌دهند. در سال 2015، گروهی از محققان نه لاک‌پشت بالغ را در آب‌های کم‌عمق نزدیک چهار جزیره شکار کردند. این گروه شامل هفت نر و دو ماده بود. آنها به این لاک‌پشت‌ها نام مستعار دادند و دستگاه‌های الکترونیکی به آنها نصب کردند که سیگنال‌های موقعیت را به شبکه ماهواره‌ای آرگوس ارسال می‌کرد.
این لاک‌پشت‌ها به مدت 418 روز تحت نظر قرار داشتند و نتایج نشان داد که آنها به شدت به زیستگاه‌های ساحلی کم‌عمق علاقه‌مند هستند. اگرچه برخی از آنها تا 25 کیلومتر از ساحل دور شدند، اما اکثراً در نزدیکی جزایر باقی ماندند. پنج لاک‌پشت از نه لاک‌پشت بیشتر زمان مطالعه را در نزدیکی یک جزیره خاص گذراندند. به عنوان مثال، برناردو و سارا بین ایزابل و سان کریستوبال حرکت کردند، در حالی که لئاندرو بین ایزابل و اسپانولا سفر کرد. آینوآ نیز در این گروه، ماجراجوتر از بقیه بود و پس از علامت‌گذاری در نزدیکی سان کریستوبال، به سانتا کروز و سپس ایزابل سفر کرد.
محققان همچنین یک الگوی فصلی را مشاهده کردند. حرکت بین جزایر فقط در دوره‌های خنک از آوریل تا اکتبر رخ داد. به طور متوسط، هر لاک‌پشت یک ناحیه خانگی به مساحت 1498 کیلومتر مربع داشت، اگرچه اندازه این ناحیه از یک حیوان به حیوان دیگر متفاوت بود. به طور کلی، داده‌های ردیابی نشان می‌دهند که لاک‌پشت‌های سبز با رنگ زرد در گالاپاگوس می‌توانند به طرز قابل توجهی به خانه خود وابسته باشند.
