با معرفی آیفون دوگانه، مفهوم دسترسی به تمام عناصر اصلی ناوبری از طریق انگشت شست به موضوعی جذاب تبدیل شده است. اپل با طراحی نمایشگر بیرونی این گوشی، دوباره تجربه ناوبری در گوشی‌های هوشمند را متحول کرده و اکنون به نظر می‌رسد که قرار دادن چیزها در بالای صفحه، قدری نامعقول است.
همه ما دلمان برای گوشی‌های کوچکتر تنگ شده است، زیرا در آن زمان‌ها همه چیز به راحتی در دسترس بود. اما از طرفی، صفحه‌نمایش کوچک هم به معضلی تبدیل شده و محتوای ما به مرور زمان تغییر کرده است. آیفون دوگانه این دو مشکل را با ارائه یک فضای نمایش بزرگ و مستطیلی در سمت چپ و ناحیه ناوبری در سمت راست حل کرده است. حالا شما همچنان صفحه‌نمایش بزرگی دارید و همه چیز در دسترس انگشت شست شما است.
بعد از اینکه اپل این طراحی را به نمایش گذاشت، بسیاری از علاقمندان ایده‌ای به نام “آیفون سولو” را مطرح کرده‌اند؛ یعنی نمایشگری به اندازه آیفون دوگانه، اما بدون قابلیت تاشو. برخی از کاربران حتی نمونه‌های خودشان را طراحی کرده‌اند و به نظر می‌رسد که این ایده باید وجود داشته باشد. شخصاً فکر نمی‌کنم اپل به این ایده توجه کند، اما از نظر من یک گزینه جالب است و شاید روزی با توجه به موفقیت آیفون دوگانه، منطقی شود.
اگر به طراحی فعلی گوشی‌های هوشمند فکر کنید، متوجه می‌شوید که این شکل و شمایل بیشتر به تصادف مربوط می‌شود. ما از نمایشگرهای 16:9 به سمت حذف حاشیه‌ها و دکمه خانه رفتیم که باعث شد گوشی‌ها به این شکل بلند و نرسیدنی تبدیل شوند. آیفون دوگانه دوباره به ما یادآوری می‌کند که شکل و شمایل گوشی‌های هوشمند باید چگونه باشد.
اپل تنها به قرار دادن iOS عادی بر روی نمایشگر بیرونی بسنده نکرده، بلکه آن را به گونه‌ای بهینه‌سازی کرده که حالا من از اینکه گوشی‌ام اینقدر بلند است، حس حسادت می‌کنم. من واقعاً از چیدمان صفحه‌نمایش آیفون دوگانه خوشم می‌آید و دوست دارم گزینه‌ای برای قرار دادن داک به صورت عمودی در کنار یک آیفون معمولی داشته باشم. کنترل سنتر این گوشی نیز یک ویژگی جالب است.
باید منتظر بمانیم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. اگر کاربران با نمایشگر بیرونی آیفون دوگانه خوب برخورد کنند، آیفون سولو به راحتی ممکن است به واقعیت تبدیل شود. نظر شما درباره این مفهوم چیست؟ آیا شما یکی از این گوشی‌ها را می‌خرید؟ نظرات خود را در پایین به اشتراک بگذارید.
